Ik zwijg en vlucht graag. Hou ervan onbereikbaar te zijn. Op een onverwachte namiddag een cinemazaal induiken, zonder dat iemand dat weet. Of gewoon thuis met de gsm uit. Een heel weekend als dat moet. Ik hou zo al niet van gsm's of telefoneren, wil het gezicht zien waartegen ik praat. Àls ik al wil praten, dus.
Ik hou van ademen en het gevoel dat onbeperkt te kunnen. Geen muffe kamers, zalen, treinwagons voor mij. Slapen met het raam open.
Ik vind het fijn me te kunnen bewegen. Bevind me graag in grote ruimtes, op uitgestrekte stranden. Schud - zo goed als dat kan - beperkende handen en woorden van me af.
Soms, als het lichaam een gevangenis wordt en er niet kan worden gezwegen, gevlucht, geademd of bewogen, dan koop ik de cipier om.