Wel, F., de nachtmerrie waarover ik met je giechel door de telefoon, ze houdt me wel degelijk wakker en dun. Ik besef dat ik bij jou iemand anders ben, iemand zonder verhaal (zouden we dan werkelijk àlle zorgen begraven hebben, toen in die tuin?).
Daarom bel ik je niet, want er is nooit iets aan de hand. Ik woon niet meer in je berenkamer, en alles wat ook maar kon vallen, ligt al lang op de grond.
Ik heb de ochtend ingeluid met kleine stem, een warme borst tegen mijn rug en de belofte dat alles goedkomt. Maar dat was het al, toch?
2 opmerkingen:
wakker worden, een warme borst tegen de rug en de belofte dat alles goed komt ... mmmmm heerlijk. Waar is die tuin waar je zorgen begraven kan?
Dat kan in elke tuin, of beter: in elke aarde.
(Sjamaanse) werkwijze: schrijf wat je kwijt wil met oplosbare inkt op een blad papier. Dompel dat blad in een kom lauw water, zet die in de zon en wacht tot de inkt is opgelost. Geef dat water aan de aarde en begraaf de stukken papier in je tuin.
Een reactie posten