S.,

Ik voel me rusteloos, enigszins dik, en mijn vingertoppen bloeden.
Van het potlood dat de laatste dagen te vaak in en uit mijn handen is gegaan, het droge trommelen op toetsen ook.
Ik probeerde te tekenen, zoals de twee kleine kleurvogels die ik ooit in het midden van een blad plaatste, maar kwam niet verder dan de stuntelige omtrekken van mijn droom. (Daaraan is te zien hoe mijn elleboog over het tafelblad hapert en het grijze vastkleeft in mijn hoofd. Als klei.)
Rond mij opengeslagen boeken, tekenpapier in al zijn ruwheid, bladwijzers her en der (zelfs tussen mijn gedachten).
Ik vloei uit hier, verlies mijn afgedragen vorm. (Ben de cocon beu!)
(Nog even en ik verdwaal tussen mijn haakjes.)