"Ik ben de mega-agent", zegt de stoer uitziende kerel die op de info-avond van mijn dochters school een woordje uitleg komt geven over de gevaren van het internet.Wat die gevaren dan wel inhouden, komen we niet te weten. Dat er gevaren zijn, en we best een oogje in het zeil houden wanneer onze kroost achter de computer zit, is het belangrijkste! Mega Toby dankt ons voor onze aandacht en gaat er vandoor, wellicht wat parkeerbonnen uitschrijven in de onmiddellijke omgeving van de school.

Tweede punt op de agenda zijn de zeeklassen van begin oktober, waarvoor we een lijst krijgen van wat ons kind in zijn of haar koffer zou moeten meenemen. Met achter elk kledingstuk een vermelding van het aantal stuks. Twee paar sokken per dag vind ik trouwens een goed idee, zeker om niet te hoeven onderdoen voor al die binnensport-, buitensport- en huispantoffels, en, niet te vergeten: gemakkelijk (!) zittende stapschoenen (of dat voor binnen of buiten of eventueel het nachtleven is, staat er niet bij). En wil 'ondergoed (+ reserve) (+/-7)' zeggen dat die +/-7 T-shirts en +/-3 broeken en +/-3 pulls bedoeld zijn om over elkaar aan te trekken, aangezien daar géén sprake is van 'reserve'? Erg duidelijk wel dat er achter 'maandverband' tussen haakjes staat vermeld dat dat 'voor de meisjes' is. Ik zou niet graag de moeder van zo'n joch zijn dat per se een pakje verband in zijn valies wil 'omdat het op de lijst staat'.

Tot slot krijgen we nog wat uitleg van een vermoeid klinkende juf Marielle over de te behandelen leerstof van het huidige schooljaar, waarbij we met de ene na de andere taalfout om de oren worden geslaan, euh, geslagen. Vanaf nu weet ik dat ik mijn dochter maar beter kan geloven wanneer ze 'noemen' gebruikt waar het 'heten' moet zijn, en beweert 'dat op school te hebben geleerd'.