Ik ben onuitgesproken. In halfslaap maak ik mensen wakker, raak ik wachtenden aan. Jij draait je om in dat hoofd, vraagt me: kus!
Dus leg ik me daar waar jij kan kijken. (En je ziet me al zoveel. Zo leeg.)
Slaat met angst in het gezicht, ik had je nóg. Het late verpulveren van mijn - ik kruip hier al zo làng. Bang!
Ik scheur je af, naast de lijn. Overdaad schuift aan. Grijpt naar polsen, maakt macht. (Nog nooit zo lang gewacht en dat hoofd blijft maar snikken.)
Jij o jij o jij en ook een beetje zij.